۲ تا متن خداحافظی این روزها خوندم از آموزشکده جالبا! پیشنهاد میکنم به خونید!

• کارشناسی بازیافت؛ آقای مرتضی پور( ببخشید نمیدونم چرا هر کاری میکنم رو لینک ایشون خط میفته! شاید راضی نیست!)
• کاردانی محیط زیست؛ خانم دهقان

———

احتمالا در آینده ۱ منو به کنار اضافه میکنم مخصوص وبلاگهای دانشجو ها و فارغ التحصیلان آموزشکده.پس لطفا کسایی که میخوان باشن  تو همین پست نظر بدن.

در ضمن همچنان شدیدا و دوستانه  (مربوط به پسر ها) و برادرانه ( مربوط به دخترها) خواهشمندم به آموزشکده محیط زیست مجازی بپیوندید!

آها راستی! عیدتونم مبارک!

چند دقیقه پیش تلوزیون چند نفر از اهالی اول شیخ آباد رو در حال چرخیدن دور ریاست سازمان نشون داد!
جالب بود واسم.
بیشتر خوشحال شدم که آموزشکده رو نشون دادن.دلم واسش تنگ شده بود.این خارجیها از این سودها هم واسمون دارن که نمیدونستم تا تو پست قبل بنویسم!
والله حفظ الخورجین!
آمین!

اینروزا آموزشکده رو دیدین زیاد تعجب نکنید!

آخه قراره دانشجوی خارجی بگیره! بالاخره زشت جلو خارجی ها،

چمن هامون علف باشه،

سالنمون کوچیک باشه،

انتخاب واحدمون کتیبه ای باشه،

وب سایتمون میراث فرهنگی باشه،

آب سرد کنمون چشمه باشه،

آبه گرممون آرزو باشه،

دستشویی مون تاریک خونه باشه،

شیر های آب برقی نباشه،

وای اگه که اینترنتمون قطع باشه!!

یا اگه به جای گوشت تو کباب هامون آسفالت باشه،

خیلی چیزها زشته!

زشت تر از همه اینکه ما خارجی نیستیم!

ای اهالی اول شیخ آباد به خدا؛

I’m a student too!

ایرن- سعیده وحیدنیا: کارشناس محیط زیست و حیات وحش در خصوص توافق ایران با هندوستان برای ورود شیر ایرانی به کشور گفت: برای ورود شیر ایرانی از هند به ایران هیچ جایی وجود ندارد. چرا باید تجربه ببر سیبری در ایران را تکرار کنیم؟

کتر اسماعیل کهرم با بیان این مطلب افزود: درست است شیری که در هندوستان وجود دارد کاملا ایرانی است اما به دلیل اینکه هیچ منطقه ای مناسب برای زیستگاه شیر در ایران وجود ندارد پس نمی توان حتی یک درصد هم به احیای این گونه جانوری در کشورمان امید داشت.
وی ادامه داد: در گذشته مناطقی نظیر کرخه و دشت ارژن جزو زیستگاههای شیر به حساب می آمد اما با انقراض کامل آن، این مناطق هم کم کم تبدیل به شهر شدند و دیگر اثری از زیستگاه وجود ندارد. پس چگونه می شود که شیر را به ایران آورد؟ البته این احتمال ها در صورتی است که قرار باشد این شیرها به داخل طبیعت رها سازی شوند در غیر این صورت سرنوشت ببرهای سیبری را پیدا می کنند و دیگر به حوزه محیط زیست مربوط نمی شود و در حوزه باغ وحش قرار می گیرند.
کهرم افزود: طبق قوانین IUCN وقتی جانوری در حصار قرار گرفت دیگر جزء حیات وحش به حساب نمی آید مثل همین دو قلاده ببر سیبری که در باغ وحش قرار دارند و دیگر جزء حیات وحش نیستند.
این استاد دانشگاه تهران ادامه داد: اگر قرار باشد این شیرها در طبیعت رها سازی شوند روزانه تلفات دامی و انسانی زیادی به بار خواهد آمد و از همه مهمتر اینکه هیچ جایی در ایران وجود ندارد که این شیران بتوانند غذای حتی یک هفته خود را پیدا کنند در نتیجه احشام و مردم ۱۰۰درصد در معرض خطر تلفات قرار می گیرند.
این کارشناس حیات وحش افزود: ۱۰ سال پیش هم هندی ها از ما خواستار یوز ایرانی در قبال شیر ایرانی شدند تا یوز را در هند شبیه سازی کنند که مسوولان وقت آن زمان با این معاوضه موافقت نکردند. چون اولا هندی ها در شبیه سازی تجربه نداشتند و بعد هم اینکه انحصار داشتن یوز آسیایی در کل جهان فقط به ایران تعلق دارد.
وی در پایان گفت: هنوز کسی علت این کارهای بیهوده و غیر علمی مسوولان را در محیط زیست نمی داند. چون آوردن شیر ایرانی هم همانند ببر سیبری مبنای علمی ندارد و بی فایده است.
شایان ذکر است که مهندس محمد جواد محمدی‌زاده، رییس سازمان محیط زیست گفته بود: نژاد شیر ایرانی حدود ۱۰۳ سال است در ایران منقرض شده ولی در حال حاضر در کشور هند ۴۱۱ قلاده از این شیر وجود دارد که موافقتنامه‌ای جهت وارد کردن این نوع شیر با هند امضا شده است و امید است بزودی بتوان این کار را عملی کرد.

منبع

—-

پی نوشت:

خوب ورود شیر در شرایط مساوی با ببر خیلی بهتر بود! نمیدونم چرا ببر رو اول آوردن!

به گزارش خبرگزاری محیط زیست ایران، انجمن کوه نوردان ایران، با همکاری دیگر کوه نوردان و طبیعت دوستان در نزدیک ترین جمعه به سیزدهم تیر همایش و جشنی در شهر رینه برگزار می کند که در آن به مسایل محیط زیستی و فرهنگی حوزه ی دماوند پرداخته می شود.
بدینوسیله نمایندگان انجمن در شهرهای گوناگون را به برگزاری همایش های مشابه دعوت می کنیم؛ طرح مشکلات محیط زیستی دماوند، ترویج فرهنگ کوه نوردی و گردشگری مسوولیت پذیر، نمایش فیلم و اسلاید، همراه با اجرای موسیقی و طرح موضوع در مطبوعات و رسانه های دیگر، از جمله فعالیت هایی است که دوستان می توانند در جشن های روز ملی دماوند داشته باشند.

ورودی ۸۷ کاردانی محیط زیست آموزشکده هم فارغ التحصیل شدن.براشون آرزوی موفقیت دارم.

مرتبط:

یادش بخیر…

coe.ac.ir به خدا میسپارمت!

حیات خرسهای سیاه آسیایی در ایران که برای نخستین بار تعداد آنها ۴۰ قلاده اعلام شده به دلیل نبود مطالعات آماری و پایش مستمر زیستگاهها و همین طور تهدید جانی در مناطق جنوب و جنوب شرق کشور در خطر انقراض است.
به گزارش خبرنگار مهر، خرس سیاه آسیایی که از سوی اتحادیه بین المللی حفاظت از محیط زیست و منابع طبیعی (IUCN) گونه ای به شدت در معرض خطر نام گرفته و هم رده یوزپلنگ آسیایی از آن یاد می شود در مناطق جنوب و جنوب شرق ایران با جمعیتی نزدیک به ۴۰ قلاده زندگی می کند.این آمار را در حالی مدیرکل اداره محیط زیست استان سیستان و بلوچستان برای اولین بار در اختیار خبرگزاری مهر قرار داده که گمان می رود سرنوشت یوز ایرانی برای این گونه در معرض خطر در حال تکرار است.

با این همه بسیاری از فعالان و متخصصان محیط زیست جمعیت خرسهای سیاه آسیایی را رو به کاهش می دانند و معتقدند هنوز از طریق مراجع تخصصی و دولتی، هیچ گونه اظهار نظر و ارائه اطلاعاتی انجام نشده و سرشماری و مطالعه دقیق و یا نسبی در مورد زیستگاهها و جمعیت این گونه جانوری در ایران انجام نشده است.
در همین رابطه مدیرکل محیط زیست سیستان و بلوچستان به خبرنگار مهر گفت: خرس سیاه یکی از زیرگونه های خرس هیمالایا است که البته به صورت بومی در جنوب ایران زندگی می کند. این گونه در شمالغرب و مرکز پاکستان نیز دیده شده و البته جمعیت اندک و پراکنده ای دارد.
تورج همتی با اشاره به موقعیت در خطر خرس آسیایی تاکید کرد: جمعیت خرس آسیایی از جمعیت یوزپلنگ آسیایی کمتر است و وضعیت خطرناکی دارد. البته “IUCN ” نسبت به این گونه حساس شده و از نظر اهمیت و اولویت بندی جزو گونه های در اولویت این سازمان است.
این مقام مسئول و متخصص محیط زیست از تدوین برنامه ای در سازمان محیط زیست کشور با همکاری کارشناسان اداره کل استان برای حفاظت از خرس آسیایی خبر داد و افزود: برای احیای این گونه در معرض خطر نیازمند اقداماتی مانند ارائه و اجرای برنامه جامع مدیریت و حفاظت از سوی معاونت محیط طبیعی سازمان هستیم.در دو سال اخیر دوبار از این گونه تصویر برداری شده که نشان دهنده ادامه حیات آن در زیستگاههای شهرستان نیکشهر است. با این حال دنبال این هستیم که این زیستگاه را به عنوان الگوی زیستگاهی و یک نماد و المان زیستی معرفی کنیم.
مدیرکل محیط زیست سیستان و بلوچستان با تائید تهدید حیات خرس سیاه آسیایی در ایران گفت: خرس سیاه علاوه بر بلوچستان در کرمان و هرمزگان نیز زندگی می کند ولی به دلیل امنیت اکولوژیک و وجود منابع غذایی کافی در زیستگاه شهرستان نیکشهر می تواند وضعیت بهتری داشته باشد.
وی تاکید کرد: وجود نخلستانهای خرما، حدود صد گونه گیاهی، بیش از ۱۵ گونه بومی گیاهی نادر و وجود رویشگاه گیاه منحصر بفرد “هرداز” توانسته محیط خوبی برای زندگی خرس سیاه بوجود آورد اما باید پذیرفت با اینکه دسترسی انسان به زیستگاهها در ایران کم است ولی مهمترین عامل تهدید این گونه انسان است.
زیستگاه خرس سیاه در بلوچستان ایران شامل “قصر قند”، ارتفاعات “آب بند” و “کوشات” و زیستگاه نویافته “داروکان” در ارتفاعات بخش مرکزی نیکشهر است. با این حال مناطق شمال و شمال شرق نیکشهر بلوچستان مهمترین زیستگاه خرس آسیایی است که شامل ارتفاعات “سرحد” ارتفاعات “ملوران وجوزدر” و همین طور مناطق نگودر در ارتفاعات “شوشین” است.
تورج همتی همچنین به مشاهده خرس سیاه در مناطق مختلف بلوچستان به عنوان زیستگاه اصلی این حیوان اشاره کرد و گفت: با نصب دوربینهای تله ای در شهرستانهای سرباز و ایرانشهر و سراوان به خصوص در منطقه حفاظت شده “بیرک” شاهد حضور خرس سیاه هستیم، همچنین به شیوه غیر مستقیم با توجه به رد پا و فضولات حیوانی حضور این گونه رصد و به اثبات رسیده است.

منبع: اینجا