این نوع گورخر، حیوانی قوی است و رنگ قسمت جلو و بالای بدن آن اختلاطی از قهوهای روشن و خاکستری زرد است. بغلها و شکم این حیوان سفید است و نوار سیاهی بر پشت دارد که یال را به دم حیوان وصل میکند.
حس بینایی، شنوایی و بویایی در این جانور بسیار قوی است. برای دوری از خطر انسان ممکن است تا صدها کیلومتر از محل زندگی خود دور شود و به مناطق نیمهکویری و دور از دسترس انسان پناه ببرد.
گورخر دشمن طبیعی ندارد اما بر اثر تعقیب و شکار بیرویه و به واسطه اعتقاد به خواص درمانی استخوان و گوشتش در معرض نابودی است.
از این جانور در گذشته به تعداد زیاد در حاشیه کویر مرکزی از طبس تا سمنان، جنوب ورامین، نزدیک قزوین- دشت گاوخونی اصفهان، نیریز فارس، ابرقو (ابر کوه) و هرات یزد، بافت و سیرجان کرمان و مناطق مرزی سرخس وجود داشته است. اما اکنون فقط تعدادی از آنها در مجموعه حفاظت شده توران در سمنان، بهرام گور در فارس و منطقه مرزی سرخس باقی مانده است.
Tags: گورخر ایرانی
از میان کسانی که برای طلب باران به بالای تپه میروند تنها کسانی که چتر بهمراه دارند ایمان دارند…
فکر می کنم به جای اسم ابرکوه (ابرقو) در استان یزد اشتباها “ابرتو” ذکر شده