پالاس ایرانی | Persian Palas

یادش بخیر! ۲سال پیش همین موقعها بود که رشته ی “تکنولوژی محیط زیست” قبول شدم! از یه طرف از اینکه از دست کنکور راحت شده بودم خوشحال بودم و از طرف دیگه…آخه بگو رشته قحط بود؟
اصلا یادم نیست کی این رشته رو انتخاب کردم! ولی حالا خوشحالم پا به دنیایی گذاشتم که قبلا اصلا چیزی ازش نمیدونستم.
پارسال که ورودی های ۸۶ قرار بود بیان آموزشکده، خیلی ها شون از تو اینترنت اسم آموزشکده رو سرچ میکردن و سر از تو وبلاگ من سر در میوردن.در این باب پارسال نوشتم:
“دست تقدیر یا بهتر بگم دستان ظالم کنکور! ۵۰ نهال تازه شکفته ی محیط زیست رو به سمت دانشکده محیط زیست کرج هل داد! بنده خداها نمیدونن تو چه چاه عمیقی افتادن!
راستی این نهالهای تازه شکفته ی محیط زیست خیلی با کلاس هستن،این چند روزه حدود ۷۰% ورودیهای به وبلاگ کسایی هستن که تو گوگل در مورد رشته ی محیط زیست و آموزشکده محیط زیست کرج سرچ کردن.این نشون میده که چقدر با کلاس و در عین حال بیکارند! که دارن در مورد رشتشون تحقیق میکنن. ما که تا اسممون رو توی روزنامه دیدیم بدون هیچ تأملی، از ترس سربازی رفتیم دانشکده و ثبت نام کردیم! فکر کنم اینها که از الان انقدر حوصله دارن وقتی بیان تو دانشگاه از من هم بیشتر شلوغ بازی کنن خدا خودش بخیر کنه!
حالا وظیفه ی ماست که به این نهالهای کوچکولو آب بدیم تا قد بکشن و بزرگ بشن تا شاید، اگرچه سخت بتونن پا در راه بزرگانی چون :
پروفسور مخدوم،مهندس مجنونیان ، اسکندر فیروز ، هوشنگ ضیایی ، دکتر میگونی ،بهرام کیابی و مادر ترزا بذارن!
تعجب نکنید مادر ترزا ، محیط زیست، نخونده ولی چون از خانوم ها اسم شخص موفقی در محیط زیست رو نمیدونستم مادر ترزا که خیلی آدم خوبی بوده نوشتم!
این ورودی های قبل از ما که به ما آب و کود درست حسابی ندادن و ما هر کودوم یه طرف رفتیم یکی شد بیل گیتس، یکی دکتر حلت ، یکی فردوسی پور ، یکی از مسخرگی شد شبیه جواد رضویان ، یکی ناقد فیلم و یکی هم مدافع حقوق بانوان در دانشکده! بعضی ها هم همیشه خواب بودن! شاید باورتون نشه بیشتر موقعها در دانشکده هر کاری انجام میشه بجز فکر کردن به وضعیت محیط زیست! ولی من دیگه نمیذارم این ورودی ۸۶ ها مثله ما فقط یه محیط زیستی نما باشن!
ولی نا امیدتون نکنم انقدر این دانشگاه عالی و جالبه که ۱ ماهه عاشقش میشین پس آزاد رو بیخیال بیاید اینجا بهتون قول میدم پشیمون نمیشید.“
ولی حالا…
اه اه!
اینا هم اسم خودشون رو گذاشتن دانشجو!
این بچه های ورودی ۸۶ بی حال ترین آدمهایی هستن که تو عمرم دیدم! هنوز فکر میکنن دارن میان مدرسه! آخه بابا….
خلاصه اونها اومدن و ما رفتیم و بچه های ۸۷ تو راهن.کسایی که روز اول رو با کلی سوال میان آموزشکده.امیدوارم مثله بچه های ۸۶ نباشن و یکم آبروداری کنن.کسایی نباشن که ندونن فرق پلنگ با یوز پلنگ چیه ولی برنامه ی غذایی سلف رو تا ۲ هفته دیگه حفظ باشن!کسایی که حتی اسم رئیس دانشگاهشون رو هم نمیدونن!
آموزشکده…رویایی که خیلی زود تموم شد! هر چند روزهای سختی رو اونجا داشتم.هر چند ترم آخر برای رفتن از آموزشکده لحظه شماری میکردم.اما حالا…
یادمه تو اون روزهای سخت آقای محمدی بهم گفت:”روزی میرسه که حسرت این روزها رو میخوری و میبینی که چقدر خوشحال بودی و قدرش رو نمیدونستی!”
راست میگفت.حالا حسرت یک لحظه از اون سختی ها رو دارم!
اما چرا به اینجا میگن آموزشکده؟ این سوالیه که حتما خیلی از بچه های جدید خواهند داشت! جوابش رو نمیگم تا بیاین و خودتون بفهمید!

اما اصلا این رشته چی هست؟
متنی که دوستم بابک برای دانشجوهای پارسال نوشته بود…
“محیط زیست طبیعی کشور ما که شامل فضای سبز,  تفریح گاه ها ,پارک های ملی و منطقه ای , شکار گاه ها ومناطق حفاظت شده حیات وحش می شود,باید دارای برنامه های مدون و از پیش طراحی شده باشد تا محیط های یاد شده ,نه تنها حفاظت و حمایت شوند بلکه به نحو مطلوب تری مورد استفاده قرار گیرند ,احیاء شوند و توسعه یابند .دانشجویان تکنولوژی محیط زیست برای اجرای برنامه های تدوین شده ,اطلاعات لازم را در زمینه علوم پایه ,اکولوژی ,بیولوژی گیاهی وحیوانی ,کارتوگرافی ونقشه برداری, مسائل پارک های مختلف وفضای سبز انها ,حیات وحش و شکار گاه ها  و مسائل الودگی محیط زیست به دست می اورند .

فارغ التحصیلان این دوره می توانند در سازمان حفاظت محیط زیست و واحدهای تابعه ان ,سازمان جنگل ها ومراتع (وزارت جهاد کشاورزی),پارک ها وفضای سبز و پارک های ملی ,منطقه ای و حفاظت شده به عنوان  عنوان برنامه ها فعا لیت کنند۰

درس های این رشته در طول تحصیل:
 دروس پایه:
ریاضیات عمومی – شیمی عمومی- فیزیک و هواشناسی- گیاه شناسی عمومی- اکولوژی- امار و احتمالات-زیست شناسی

 دروس اصلی:
جامعه شناسی روستایی-شناخت وحمایت محیط زیست –قوانین ومدیریت محیط زیست وشیلات –خاک شناسی عمومی-مسّاحی و نقشه برداری – جانور شناسی – درخت ها ودرختچه های ایران- حفاظت اب وخاک – اشنایی با عکس های هوایی

 دروس تخصصی:
اکولوژی حیات وحش – مبانی مدیریت حیات وحش – بیولوژی حیوانا ت شکاری- پارک های ملی ,جنگلی وپردیس ها – پارک داری – الودگی های محیط زیست- جنگل کاری- ابزیان- کارورزی”

جمعه ۴ مرداد

قرار بود صبح ساعت ۴ حرکت کنیم.بازهم همون قصه ی همیشگی و عقب موندن ما! دیگه بعد از اون پارتی شبانه و چند ساعته حقم داشتیم خواب بمونیم!
…اتوبوس تو تاریکی حرکت کرد و همه تو اتوبوس خوابیدیم.نزدیکهای اصفهان دوباره به لطف یکی از بچه ها همه به جز حمید بخشی که استاد خوابه از خواب بیدار شدیم!
… رسیدیم کلاه قاضی.محیط بانی کنار جاده اصلی اصفهان-شیراز درست بالای کوه قرار داشت.کاری اونجا نداشتیم جز اینکه صبحانه بخوریم ،گوشیها رو شارژ کنیم و بریم تو منطقه.آقای محمدی(آشپز) گفت با خودتون آب زیاد بردارید که تا شب تو منطقه اید.

…اتوبوس حرکت کرد و وارد جاده اصلی شد.کمی جلوتر از دوربرگردون دور زد و در مسیر سمت اصفهان قرار گرفت.سمت راست جاده یه جاده قدیمی بود که محیط بان منطقه(آقا مرتضی، که اتفاقا از دانشجویان کارشناسی آموزشکده هم هست) میگفت جاده قدیمی اصفهان – شیرازه.ورودی جاده با یک زنجیر بسته شده بود.بعد از اینکه آقای محیط بان قفل رو باز کرد اتوبوس به حرکتش ادامه داد.اول کنار یه استخر که گویا تامین کننده آب آبشخورها بود توقف کردیم.از دور هم یه معدن دیده میشد.که منظره منطقه رو خیلی زشت کرده میکرد(به گفته ی همون محیط بان تو منطقه ی کلاه قاضی ۲۰۰ معدن وجود داره!).در واقع از نظر خیلی از بچه ها کلاه قاضی منطقه ی زشتی بود! یعنی به اندازه قمشلو و موته قشنگ نبود.کوهها صخره ایی بودن و یه ذره بد فرم.

…هوا بس ناجوانمردانه گرم بود! همه تو اتوبوس مشغول کار خودشون بودن و ته اتوبوس هم مثله همیشه “مجمع ترانه خوانان گم شده!” نمیدونم کی اول اون دسته آهو رو دید ولی یه دسته آهو که تعدادشون هم کم نبود با سرعت خیلی زیاد از سمت چپ جاده با سرعت و در فاصله ۲۰ متری اتوبوس به سمت راست جاده پریدن.از سمت راست هم یه دسته دیگه بهشون ملحق شدن.بیچاره آهو ها حول شده بودن.نمیدونم چرا ولی چند کیلومتری رو با سرعت زیاد در فاصله ی ۱۰۰ متری سمت راست اتوبوس میدویدن!که یکی از قشنگترین صحنه های کارورزی مون رو ساختن.جاده توی دشتی بود که ۲ طرفش رو ۲ تا رشته کوه محصور کرده بودن.در اصل آهو ها نمیتونستن از ما دور شن و بخاطر غریزه شون نمیتونستن به این فکر کنن که اگه وایسن ما خیلی راحت ازشون دور میشیم!
… کمی جلوتر دشت بازتر شد و آهو ها کم کم ازمون دور شدن.اتوبوس به سمت راست پیچید.قرار بود بریم به یه آبشخور که اگه اشتباه نکنم بهش میگفتن “توت” یا یه میوه دیگه! دیگه داشتیم به کوهها نزدیک میشدیم برای همین اتوبوس آروم تر حرکت میکرد.مهندس عطایی گفت بچه ها سمت راست رو ببینید.یه بز بود که داشت از آبشخور برمیگشت.محو تماشای اولین بزی بودیم که تا حالا دیده بودیم که …
تو اون لحظه خیلی از بچه ها گفتن:”وای خدای من!” و عبارات دیگه در همین مظمون!(البته در این باب؛ میثم خسروی که خارجیه کلاسمون عادتشه که میگه:”Oh! My God!” که من حواسم بهش نبود!)
داشتم میگفتم! محو تماشای اولین بزی بودیم که تا حالا دیده بودیم که …وای خدای من! یه گله پازن بودن! دیگه همه از جاشون پریدن!فاصلمون خیلی خیلی نزدیک بود! شاید ۱۰۰ متری کوهی که کل و بز ها داشتن ازش بالا میرفتن! دیگه دکتر به آقای دودانگه گفت وایسه.همه سریع پیاده شدن.من و آقای عطایی هم که عکاس بودیم، دویدیم تا بریم نزدیکتر.من که انقدر ذوق زده بودم که فقط دستم رو دکمه ی دوربین فشار میدادم و تند عکس میگرفتم! خیلی از عکسهام به خاطر این عجله خراب شد! دهن همه بچه ها باز مونده بود! فک خود من هم نزدیک بود بخوره زمین!!! بعدا تو عکسهام که نگاه میکردم یه بزغاله رو با مادرش تو عکسهام پیدا کردم.

…رسیدیم به آبشخور.خشکسالی امسال به شدت روی آبشخور تاثیر داشته.آب خیلی کمی میومد.که اینهم مشکلات منطقه رو چند برابر میکرد.موقع برگشت به سمت اتوبوس چند تا آگاما دیدیم.

…وقتی به اتوبوس رسیدیم فهمیدیم که چند تا از بچه ها از جمله یونس که جز گروه ما بود بدون اجازه دکتر گشتاسب از ما جدا شدن که خیلی دکتر رو ناراحت کردن.به همین دلیل دکتر به ۲ تا محیط بان که با موتور اونجا بودن گفت برین بهشون بگین که کجا بیان.خداییش اونهمه راه رو بدون آب و تو اون گرما پیاده اومدن حقشون بود.(البته از اون جایی که یونس هم با اونا بود و با این کارش اعتبار گروه ما موسوم به”گروه بین المللی نوآورانِ کارورزی” رو خدشه دار کرده بود.همون شب تو جلسه رسمی گروه که به ریاست ناصر باقری(سزار) و ما(اعضای سنا) برگزار شد به طرز شایسته ایی محاکمه و اعدام شد!)
…مقصد بعدی یه چاه آب بود.که قرار بود ناهار اونجا باشیم.بعد از اینکه رسیدیم من راه افتادم و کمی دور و اطراف اونجا گشتم.
و هوا همچنان ناجوانمردانه گرم بود!
وقتی برگشتم پوست دستم به شدت قرمز شده بود و میسوخت!
…نزدیک چاه یه استخر پرورش ماهی بود.بچه ها داشتن یکی یکی توش شیرجه میزدن.تقریبا هممون پریدیم تو آب و بعد شنا هم یه ۱۰ تایی از ماهی ها رو کباب کرده و نوش جان نمودیم!

…وقتی برگشتیم پاسگاه بعضی از بچه ها رفتن دیدن دوستان و فامیلهاشون که اصفهان سرباز بودن.بابک هم که هنوز کنکور پیام نور رو در پیش داشت رفت بالای صخره ها درس بخونه.من و بهروز هم رفتیم بالای کوه نزدیک پاسگاه سراغ غاری که اونجا بود.
… شب شد.آخرین روزی بود که با دکتر میگونی درس داشتیم.قرار بود شب دکتر سعیدپور بهمون ملحق بشه و بریم استان فارس.۴ روز رویایی رو تو استان اصفهان گذرونده بودیم.
بعد از شام خوابیدیم تا شاید ، صبح بشه…

محل چادر ما که بازهم خارج از محیط بانی و دور از بچه ها بود

ادامه دارد…

——————————-
در حاشیه:
*یه نکته خیلی مهم.بچه هایی که میخوان از عکسهای این وبلاگ تو گزارش کارورزی شون استفاده کنن به هیچ وجه حق ندارن آدرس وبلاگ و اسم من رو از زیر عکس ها ببرن.مطمئنا من با دکتر میگونی صحبت میکنم و این اشخاص نتیجه کارشون رو خواهند دید.

*به خاطر مودم من واسه ۲۰۰ -۳۰۰ سال پیشه و سرعتش پایینه.مجبورم عکسها رو گاهی با کیفیت خیلی پایین تو وبلاگ بذارم.اگر کسی عکس خاصی میخواد میتونه به من بگه که عکس اصلی رو بهش بدم.البته بعد از اینکه گزارش کارورزی رو تحویل استاد دادین!