کاری به کارنامه دکتر زارع درآموزشکده ندارم.اگر دکتر زارع مخالفانی داشت که شدیدا نقدش میکردن، باید اعتراف کرد که ایشون خوبی های زیادی هم داشتن.این بی انصافیه که فقط ازشون نقد کنیم.درسته خیلی بین خودشون و بچه ها فاصله انداختن و یا حتی کارمندها ولی انصافا هر موقع خواستیم بینمون حاضر میشد.

خلاصه اینکه امیدوارم ایشون هم هر جا هستن موفق باشن. اما شایعاتی در مورد رئیس جدید وجود داره.شایعات بیشتر روی دکتر سعیدپور متمرکز شده.اما دکتر اردستانی، دکتر گشتاسب و حتی تجدید ریاست خود دکتر زارع هم جزو  گزینه های مطرح شده است.با توجه به اینکه آموزشکده ممکنه به معاونت آموزشی سازمان تبدیل بشه پس ممکنه رئیس بعدی حتی معاون آموزشی سازمان باشه.

امیدوارم هر کی میاد کمی به دانشجوها بیشتر اهمیت بده.این مخالفت های سرسختانه با حضور انجمن علمی آموزشکده که تازه تاسیس شده واقعا داره اعصاب خورد کن و خسته کننده میشه! حرف در مورد انجمن علمی زیاده و در این پست جای گفتنش نیست!

باید منتظر رئیس جدید بود که کلی واسش نقشه داریم!

آره! ما دکتر فاضل و داشتیم و کفر نعمت کردیم! حالا وضعیت خانم جوادی هم همینه! امیدوارم اون نره و یکی بدتر از اون بیاد.همونطور که وقتی دکتر زارع … رئیس آموزشکده شده واقعا همه رو از دانشجو و کارمند اذیت کرد و تا میتونست از قدرت خودش واسه استقرار دیکتاتوری محض تو آموزشکده استفاده کرد.

و اما در مورد آخرین احتمالات گزینه های جانشینی جوادی؛

غیر از ۱ نفر که احتمال بالایی داره که انتخاب بشه و میدونم که دکتر احمدی نژاد بهش پیشنهاد هم داده و فعلا نمیتونم بگم اسمشو،

و به غیر از قبلیها که شامل:دکتر فاضل، دکتر صدوق، خانم آجرلو و آقای دلاور نجفی.

دکتر یزدی ، زمین شناس و استادیار دانشگاه شهید بهشتی ، معاون آموزشی اسبق خانم جوادی؛

دکتر نسرین سلطانخواه، عضو سابق شورای شهر تهران؛

فضل الله موسوی، کاندیدای معاونت حقوقی و امور مجلس، دادگستری و سازمان محیط زیست.نماینده مردم تهران در مجلس و استاد حقوق دانشگاه؛

حیدرزاده ، مشاور محیط زیست شهرداری تهران؛

علی اشرفی پور:مدتی مدیر محیط زیست استان مازندران بوده و از نزدیکان مشایی است.

*بیشترین صحبت در رسانه ها متوجه خانم نسرین سلطان خواه است.فکر میکنم بین گزینه هایی که در بالا گفتم بعد از خانم آجرلو ایشون بدترین گزینه هستن.خانم آجرلو که یک شخصیت صرفا سیاسی اند و با سخنرانی که در آموزشکده انجام دادن از تنفر زیادی در بین دانشجویان آموزشکده برخوردار هستند.

در کل؛ امیدوارم شخصی که ذاتا مدیره به ریاست سازمان حفاظت محیط زیست انتخاب بشه.

دکتر طلائیان(مسئول امور دانشجویی آموزشکده) در حال صحبت با دانشجویان بودند که جناب دکتر زارع(ریاست محترم آموزشکده) از درب ورودی آموزشکده وارد شدند و پس از پرسش از دکتر طلائیان در مورد علت این حرکت به همراه دانشجویان به سلف سرویس آموزشکده رفته و شخصا غذا را امتحان کردند.سپس از دانشجویان خواستند که درخواستهای خود را اعلام کنند.درخواست دانشجویان به قرار زیر بود:
-بالا رفتن کیفیت غذایی
-بیشتر شدن تنوع غذایی
-عدم استفاده از :سوسیس ،همبرگر و تن ماهی در غذاها

دکتر زارع هم با قبول صحبت های دانشجویان از نماینده ی شورای دانشجویی خواست تا لیست غذایی مورد درخواست را تهیه و به ایشان ارائه کند.پس از قانع شدن دانشجویان با برگشتن دکتر زارع به اتاقشان دانشجوها نیز به کلاسها برگشتند.

*لازم به ذکر است که این حرکت از طرف هیچ گروه و یا شخص خاصی پشتیبانی نمیشد .

انرژی هسته ایی حق مسلم وبلاگ نویسان است!

————————————————–
خارج از شوخی:

این وبلاگ از “وبلاگ رسمی دانشجویان محیط زیست کرج” به “وبلاگ مستقل دانشجویان محیط زیست کرج” تغییر نام داده است. لذا از تمامی دوستانی که به ما لینک داده اند خواهشمندم در صورتیکه از واژه ی “رسمی” در عنوان لینک به  ما استفاده کرده اند این واژه را حذف کنند.البته به کسانی که میدونستم ، از طریق میل یا کامنت خبر دادم ولی اگه به کسی اطلاع ندادم خواهش میکنم هر چه سریعتر این واژه رو حذف کنه.

 از ریاست محترم آموزشکده جناب آقای دکتر زارع مایوان
معاونت محترم جناب آقای مهندس حشمتی
و مسئولین محترم حراست را که کمال همکاری را برای سرپا ماندن وبلاگ انجام دادند تشکر میکنم.

———————————————-
در حاشیه:
*اولین جلسه ی نشریه ی دانشجویی دانشکده با نام ترنم باران ، در ترم جدید هم تشکیل شد که امید وارم موفق باشند.
*خدایی این بچه های ۸۶ خیلی انرژی دارن.از الان تحقیق هاشون رو شروع کردن! وقتی تو سایت دانشکده قدم میزدم بچه های خودمون تو وبلاگهای جک و اس ام اس ببخشید پیامک! پرسه میزدن و این ۸۶ ایی های کنجکاو تو سایت سازمان( که البته هیچی هم توش پیدا نمیشه!) پرسه میزدن. وقتی از این انرژی مضاعف مطمئن شدم ، که ۳ شنبه وقتی داشتیم والیبال بازی میکردیم دختراشون اومدن توپ رو از ما بگیرن بازی کنن که ما ندادیم! ولی جالب اینکه رفتن بیرون توپ فوتبال خریدن و پشت ساختمون شروع به بازی کردن! حداکثر انرژی که دخترهای ورودی ما صرف میکردن این بود که تو کتابخونه دور هم جمع شن از لباس دختر دایی شون توی عروسی دختر خاله اشون تعریف کنن!