با اینکه این مطلب خیلی قدیمیه ولی من تازه خوندمش!حتما بخونید
——————————
طبق آخرین گزارشی که برنامه عمران سازمان ملل متحد از ظرفیت توسعه یافتگی ۱۵۳ کشور جهان در سال ۲۰۰۴ منتشر کرده ایران از نظر سطح مناطق حفاظت شده در رتبه ۷۵ جهان قرار دارد، این درحالیست که در این جدول تنها کشورهای آسیایی، آفریقایی، اروپای شرقی و آمریکای جنوبی لحاظ شدهاند که اگر به این مجموع کشورهای صنعتی و پیشرفته را هم اضافه کنیم وضعیت ایران اسفناکتر خواهد شد. در این جدول کشورهایی چون اتیوپی با اختصاص ۴/۱۶ درصد از خاک کشور خود به عنوان مناطق حفاظت شده، گواتمالا با ۳/۲۵ درصد، سنگال با ۱۱ درصد، عربستان با ۸/۴۱ درصد، مالزی با۶ /۳۰ درصد، تانزانیا با ۶/۳۹ درصد، زامبیا با ۴/۴۱ درصد، برزیل با ۱۸ درصد و حتی بورکینوفاسو با ۴/۱۵ درصد از جایگاهی به مراتب بهتر از ایران برخوردارند و حتی با اختصاص بیش از ۱۰ درصد خاک کشور خود، حقوق نسلهای بعدی را تضمین کردهاند.
حال برای انکه عمق فاجعه را بیشتر دریابید تنها به مقایسه ایران با یکی از این کشورها یعنی بورکینوفاسو می پردازیم ، کشوری که با ۱۳ میلیون نفر جمعیت از وسعتی حدود یک ششم ایران برخوردار است . در این کشور هنوز ۵۸درصد مردم به آب آشامیدنی سالم دسترسی ندارند و هنوز در بین برخی از قبایل ان در غرب افریقا ، ساکنان بومی طبق یکی از سنتهای غلط و رایج خود بعد از مرگ استخوان مادربزرگ های خود را هم می خورند و پلیس در این مناطق به شدت موارد مرگ و میر پیرزن ها را تحت کنترل دارد اما با این حال از سال ۲۰۰۱ ایران همواره بعد از بورکیونفاسو قرار داشته است . در سال ۲۰۰۱ ، کشور ایران در شاخص های پایداری محیط زیست در بین ۱۲۲ کشور جهان رتبه ۱۰۵ ( بورکینوفاسو ۱۰۴ )، در سال ۲۰۰۲ دربین ۱۴۲ کشور رتبه ۱۰۴ ( بورکینوفاسو ۱۰۱) و در سال ۲۰۰۵ در بین ۱۴۶ کشور رتبه ۱۳۲ ( بورکینوفاسو ۹۷ ) را به خود اختصاص داده است . حال وقتی ایران در حفظ محیط زیست حتی از این کشورها هم عقب می افتد دیگر چه می توان گفت ؟!!
——————–
در حاشیه:
*آقا یا خانم مسیح/خیلی داری مشکوک میزنی! از بچه های آموزشکده ایی؟
Seshanbeh.com
